Zoeken in deze blog

dinsdag, juli 30, 2013

3 supersnelle pasta's

Soms heb je weinig tijd. Of weinig zin. Of weinig in huis. Dan kan je natuurlijk een pizza scoren of een ei bakken, maar je kan ook een snelle pasta in elkaar draaien. Misschien dat de Italianen dit gewoon vaak overkomt, maar waarschijnlijker is denk ik dat de Italiaanse mama’s bij uitstek beseffen dat meer niet altijd beter is en de ultieme smaken met elkaar hebben weten de combineren. In ieder geval hebben zij (zij, het Italiaanse volk) in ieder geval een keur aan heerlijke, simpele en dus snelle pastarecepten. Niet gek dus dat 2 van mijn 3 favoriete supersnelle pasta’s afkomstig zijn uit de Italiaanse keuken. De eerste pasta maakte mijn lief voor mij op onze eerste date. Dit is de échte versie van spaghetti carbonara, zonder room dus. De tweede, pasta puttanesca, maakte mijn oud-huisgenootje met enige regelmaat. Er zijn verschillende versies in omloop, ik vind die van haar het lekkerst. De derde is een oud-Hollandsche versie van de Amerikaanse Mac ’n Cheese. Dit is een receptje van mijn vader - die er dol op was - en wordt echt lekker als je goede ham en lekkere belegen (of zelfs oude) kaas gebruikt.

1. Spaghetti Carbonara
Ingrediënten (voor 4 personen)
350 gram spaghetti
250 gram spekblokjes
1 ui

1 teentje knoflook
80 gram Parmezaanse kaas
4 eieren

Bereiding
Kluts de eieren los met de geraspte Parmezaanse kaas en wat verse peper. Bak de spekjes met de ui en knoflook. Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zodra de pasta klaar is, draai je het vuur onder de pan met de spekjes laag en voeg je de pasta daar aan toe. Doe ook het eimengsel hierbij en meng het geheel goed. Zorg dat de pan niet (en pasta met de spekjes) niet heel heet is als je het eimengsel toevoegt, het idee is dat het ei soort van vloeibaar blijft en dat het geen roerei wordt. Geef de rest van de Parmezaanse kaas er los bij. Lekker met een frisse groente of bijvoorbeeld een salade van veldsla.


NB deze pasta is niet helemaal geschikt om op te warmen, kwam ik achter.. dan krijg je dus alsnog een soort roerei (op de foto wel een klein beetje te zien)

2. Pasta Puttanesca 

Ingrediënten (voor 4 personen) - afhankelijk van wat je lekker of minder lekker vindt kan je de onderstaande hoeveelheden aanpassen
350 gram spaghetti
2 blikjes ansjovis
2 potjes kappertjes
1 ½ pot zwarte olijven
1 ½ blik tomatenblokjes
1 flinke teen knoflook
1 Pepertje

Bereiding
Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Snijd alle ingrediënten fijn (behalve de tomatenblokjes) en bak ze kort, de knoflook eerst. Voeg als laatst de tomatenblokjes. Voeg naar smaak peper en zou toe. Voeg de pasta toe (en eventueel wat kookvocht) en verwarm nog even kort. Groene olijven kunnen ook worden toegevoegd. Ook lekker met wat verse peterselie en Parmezaanse kaas. Serveer met een rucolasalade.

3. Macaroni met ham en kaas 

Ingrediënten (voor 4 personen)
350 gram macaroni
250 gram achterham (dikke plak)
250 gram belegen kaas

Bereiding
Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Snijd de ham en de kaas in kleine blokjes (de kaas kan je eventueel ook raspen). Meng de pasta met de ham en de kaas, voeg eventueel nog wat kookvocht toe en verwarm kort. Bestrooi de pasta met verse peper en serveer bijvoorbeeld met een tomatensalade.



donderdag, juli 25, 2013

Motivatie.. of het gebrek er aan

Misschien ligt het aan het warme weer van de laatste tijd of de afleidingen die er mee gepaard gaan, maar ik ben al even op zoek naar motivatie om alles te geven in de sportschool en energie om in mijn training te stoppen. Ik merk dat ik er niet heel veel zin in heb of plezier aan beleef. Daarnaast vind ik het ook niet leuk dat ik mezelf niet echt verbeter . Dat is overigens ook helemaal niet gek, mijn prioriteit ligt nu bij afvallen (met zoveel mogelijk spierbehoud), maar dat heeft onlosmakelijk tot gevolg dat ik in ieder geval niet heel veel sterker word. Dat is dus mijn eigen keus geweest. Het maakt alleen dat de workouts iets minder een kick geven dat ze deden toen ik wel elke keer mezelf verbeterde. Het is ook nooit goed..
Maar dat is toch denk ik niet het enige. Dit fase van programma (Basic Training) bestaat uit 4 onderdelen (I,II, III en IV). Elk onderdeel bestaat weer uit 2 workouts (A en B) die je afwisselt en iedere workout doe je 6 keer. Volg je het nog? Hoewel je je eigen workout mag samen stellen door oefeningen te kiezen uit bepaalde categorieen, lijkt iedere workout wel op de vorige. De categorien zijn iedere workout hetzelfde. En de onderdelen verschillen alleen van elkaar doordat je in de ene meer sets en herhalingen doet en in de ander minder. Verder zijn die in de basis ook hetzelfde. En het is –volgens mij – ook niet de bedoeling iedere keer een nieuwe oefening te kiezen. In principe ga je door als je iets onder de knie hebt of er echt op uitgekeken bent. Wissel je iedere keer ben je ook in 4 weken door alle oefeningen heen. Dus – moet ik toegeven - ik vind het ietwat saai.
Daarnaast ben ik nu al een jaar bezig. Eerst met NROL4W en nu met Supercharged. Ik heb wel rustweken gehad, door ziekte of vanwege vakantie bijvoorbeeld. Maar daar buiten ben ik al een jaar constant bezig met deze schema’s. Dat in combinatie met letten op en bezig zijn met eten, is misschien even te veel.
Wat ga ik hier aan doen? Ik weet het nog niet. Tijdens NROL4W had ik ook zo een moment. Ik vond het niet meer zo leuk en ben bijna gestopt. Dus ergens denk ik dat het misschien een kwestie van tijd is. Heb in ieder geval besloten even iets minder te doen van dit programma. Ik ga even wat andere sportieve activiteiten ondernemen. Wat meer lesjes (ga zeker een keer kickboksen proberen), misschien een bootcamp ofzo en wat rondklooien met gewichten, apparaten en losse oefeningen die ik leuk vind (zonder strak een schema te volgen). Misschien niet het meest effectieve trainingsprogramma, maar wel 1 waar ik nu even behoefte aan heb. De maand september ben ik op vakantie dus ben ik er sowieso helemaal uit. That should do the trick. En anders is daar altijd nog de spreekwoordelijke schop onder de kont.


dinsdag, juli 23, 2013

Zomerdinertje

Ik schreef vorige week dat ik een dinertje zou koken. Dan is het niet meer dan fair dat ik daar ook even verslag van doe, toch!?

Het was een zomerdinertje voor 8 personen. Op een vrijdag - een werkdag - dus ik wilde het mezelf niet al te moeilijk maken en gerechten kiezen die ik kon voorbereiden of ter plekke nog relatief snel in elkaar kon draaien.

Dit is het geworden:

Voor: gele gazpacho met wijn en feta (voor het recept kan je op de link klikken)
Uit de allerhande (de laatste geloof ik). Eigenlijk ben ik helemaal niet zo dol op gazapcho. Wel op soep, maar die heb ik toch liever warm geloof ik. Voor deze gelegenheid was het wel handig want ik maakte hem een dag vantevoren en hoefde hem alleen maar koel te houden. Deze gele versie was wat anders dan de normale, rode variant en ik vond hem op zich lekker. Zorg wel dat je goed pureert want er zaten nog wat velletjes in van de mais. Ik serveerde er een plukbrood bij. Daarvoor haalde ik een damrakker, een lekker donker brood met een nootachtige smaak dat alleen Amsterdamse bakkers maken.

Hoofd: kipfattee
Dit is een libanees gerecht en is gemakkelijk voor veel mensen te maken. Het recept staat geloof ik ook in het kookboek Casa Moro van Sam en Sam Clark. Ik maakte de kip al een dag eerder klaar. Libanees pitabrood kon ik niet vinden dus ik gebruikte een halve, beetje uitgeholde pide (Turks brood). Ik denk dat het met pita nog lekkerder is. Je kan het brood ook helemaal weglaten als je het wat veel vindt.

Wederom een eyecatcher

Ingredienten (voor 8 personen)
1 kip (ik gebruikte kippendijen)
16 el olijfolie
zeezout en peper
1/2 tl gemalen kruidnagel
5 t knoflook in plakjes
2 kaneelstokjes
2 bl gepelde tomaten
300 g basmatirijst
75 g boter
1/2 ui in ringen
1 blik kikkererwten (400 g)
450 ml water
2 aubergines, in blokjes en gemengd met zout
knapperig pitabrood
500 g griekse yoghurt ((met 1 t knoflook en zout)
8 el grof gehakte peterselie
75 gram pijnboompitten




Bereiding
Verwarm de oven voor op 220 gr. Wrijf de kip in met 2 el olijfolie, zout en peper, gemalen kruidnagel. Braad de kip. Laat rusten. Maak van het braadvocht met 150 ml water jus. Neem het kipvlees van het bot zodra het voldoende afgekoeld is. Snijd het in stukken en houd het warm. Verhit 5 el olijfolie en bak de knoflook lichtbruin. Voeg 1 kaneelstokje toe met de tomaten (uitgelekt en fijngeprakt). 30 Min zachtjes doorkoken en op smaak brengen met zout en peper. Warm houden. Schenk zoveel warm water (met zout) op de schoongespoelde rijst dat het onderstaat. Laat 30-60 minuten weken. Smelt de boter en bak de ui en 1 kaneelstokje 10-15 min tot de ui goudgeel is. Zet pan apart. Zet ongeveer 15 min voor je gaat eten de pan terug op het vuur. Laat de rijst goed uitlekken en roer hem door de ui. Bak de rijst al roerend 1 min. Doe het water ( of kippenbouillon) met de kikkererwten (uitgelekt) erbij met ca 1 tl zout.. Dek de bovenkant af met vetvrij bakpapier of alumiumfolie en leg de deksel op de pan. Laat 5 min goed doorkoken, temper het vuur naar laag en kook alles nog 5 min. De rijst moet dan gaar zijn, maar kan zonder problemen nog 15 min blijven staan. Spoel het zout van de aubergineblokjes en dep ze droog. Laat 8 el olijfolie heet worden en bak de blokjes gaar en bruin. Dan alles stapelen op een 1 of 2 grote schalen. Alles moet heet zijn behalve het pitabrood en de yoghurt. Begin met brood, dan rijst, de kip met het braadvocht (ca 5 el), aubergine, tomatensaus en de yoghurt. Tot slot peterselie en pijnboompitten.

Na: warm krentebrood met chocolade en mascarpone
Een machtig, maar o zo heerlijk nagerecht. De combinatie van het warme brood met de gesmolten, beetje bittere chocola en de koude lichtzoete mascarponeroom is echt hemels. De Foto is niet heel flatteus, maar alle bordjes waren achteraf leeg... moet ik het nog een keer zeggen? Het was echt zo lekker :)!! We hadden nog wat van de mascarponeroom over, dat aten we de volgende dag met aardbeien en poedersuiker.

Ingrediënten (voor 4 personen)
2 eieren
2 el suiker
250 gr mascarpone
4 sn krentebrood (evt met spijs)
2 repen pure chocola
cacao

Bereiding
Splits de eieren. Klop dooiers met 2 el suiker dik en cremig in 10 min. Spatel de mascarpone er doorheen. Klop in een schone kom de eiwitten stijf en roer dit luchtig door de room. Kan afgedekt een dag bewaard blijven. Oven op 225 gr verwarmen. Sneetjes diagonaal doorsnijden en op een rooster leggen. Op elk een stukje/reepje chocola leggen. In oven in 5 min zacht laten worden. Op elk bord twee stukjes brood leggen, een lepel (of meer) room erbij en er cacao over strooien. Rest room er apart bij geven.

vrijdag, juli 19, 2013

Stilleventaart

Niet heel lang geleden maakte ik deze stilleventaart. Alleen de naam al toch? Noch de naam noch het recept helaas niet zelf bedacht, maar afkomstig uit een Delicious kookboek. Het is heel makkelijk, maar ziet er prachtig uit. Dus uitstekend geschikt voor een dinertje doordeweeks als je weinig tijd hebt, maar wel indruk wil maken. Ik maakte hem voor mijn schoonmoeder.....


Het deeg maken, laten rusten en blind bakken is enigszins tijdrovend. Nog sneller is het als je het deeg niet zelf maakt, maar kant-en-klaar bladerdeeg gebruikt of ander deeg voor hartige taart uit de diepvries. Maar zelf deeg maken is op niet moeilijk en deze versie is echt lekker, geloof me.

Nog een pré van deze taart: je kan gebruiken wat er toch in je koelkast ligt of op moet. Maar deze mooie compositie had ik niet toevallig nog liggen en heb ik wel speciaal gekocht.

Ingredienten
1 takje stronk witlof
1 koningsoesterzwam
1 stronk witlof (in het recept staat bosui, maar daar hou ik niet zo van)
olijfolie
250 g mascarpone 300 ml slagroom
150 g verse geitenkaas
20 g zachte boter
+/-10 enoki paddenstoelen (vervang indien nodig door andere paddenstoelen)
3 eieren
2 takjes dille
Om hem iets 'slanker' & fitnessproof te maken verving ik de mascarpone & slagroom door kwark, een scheut melk en huttenkase. Ik had nog een klein restje camembert en wat oude kaas liggen dus deed dat er ook door. Ach, het steekt niet zo nauw.

Voor het deeg:
250 g bloem
125 g koude boter, grof gehakt
2 eierdooiers

Bereiding
Doe voor het deeg de bloem met de boter in de keukenmachine en voeg ½ theelepel zout toe. Maal alles tot kruim. Doe er de eierdooiers en 60 ml ijswater bij. Laat de machine draaien tot zich een bal vormt. Verpak deze in plasticfolie en laat een half uur rusten in de koelkast. Rol het deeg op een met bloem bestoven werkblad tot 5 mm dik uit en bekleed de ingevette bakvorm hiermee.  Zet de vorm 30 minuten in de koelkast. Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed de deegbodem met bakpapier en vul met bakerwten of rauwe rijst. Bak de bodem 10 minuten blind. Verwijder de steunvulling en het bakpapier en bak de bodem in nog 3 minuten goudbruin en droog. Zet opzij. Pel een aantal bladeren van de witlof. Bestrijk ze met olie en rooster ze een paar minuten in de oven (ik geloof dat ik dit oversloeg). Meng intussen alle ‘natte’ ingrediënten voor de taartvulling. Voeg peper en zout naar smaak toe. Giet de vulling in de deegbodem en bak 10 minuten in de oven. Schik de witlofbladeren, de paddenstoelen en de dille op de vulling en bak nog 15 minuten tot de vulling stevig is. Serveer de taart warm, bijvoorbeeld met een frisse salade.

woensdag, juli 17, 2013

To weigh or not to weigh

Op Facebook volg ik onder andere een tweetal groep: 'new rules of lifting for women' en 'fierce, fit, fearless'. De eerste groep is van vrouwen die het NROL4W programma volgen, wat ik niet heel lang geleden volgde. De andere zijn vrouwelijk ‘aanhangers’ van het intermittent fasting i.c.m. krachttraining. Leuke groepen, waar van alles over tafel gaat. Van recepten en trainingsprogramma’s tot vragen over leuke vakantiebestemmingen,discussies, grapjes en foto’s.
Beide groepen zijn erg vermakelijk, interessant en inspirerend. Maar hoe vaak zie ik niet in verschillende bewoordingen dezelfde vraag terugkomen: ik sport/train/werk me in het zweet en eet heel weinig/ik let iedere dag op mijn eten/ eet precies 1900 kcal per dag en ik val niet af. Het antwoord dat steevast op die sites wordt gegeven: let niet op de weegschaal, die is misleidend en ronduit evil. Ik begrijp die boodschap op zich heel goed. Je bént niet je gewicht. En het is heel gemakkelijk obsessief bezig te zijn met het cijfer dat de weegschaal aangeeft. Maar het is net zo min waar dat de weegschaal helemaal niets zegt over je algehele gezondheid en het bereiken van je (fitness)doelen, als dat het alleszeggend is. Hoewel ik een groot voorstander ben van propaganderen dat je je niet blind moet staren op het getal op de weegschaal, word ik zo langzamerhand een beetje moe van het mantra dat je de weegschaal de deur uit moet pleuren.

De meest gehoorde argumenten op een rijtje en waarom ik denk dat ze te kort door de bocht zijn om te gebruiken in discussie in die facebookgroepen:
1) Spieren zijn zwaarder compacter dan vet. Het kan dus zijn dat een gespierd persoon zwaarder is dan iemand met een hoger vetpercentage, maar wie ziet er nou beter uit?
Dat is waar. Maar ik denk dat voor heel veel van de dames op bovengenoemde fora geldt dat ze nog wel wat vet hebben te verliezen. Een mevrouw van gemiddelde lengte en 90 kilo kan echt nog wel wat kilo's kwijt (mits ze dat wil uiteraard). Als je al een normaal gewicht hebt en actief krachttraining onderneemt én heel goed op je eten let én voldoende proteine binnenkrijgt, ja dan kan het inderdaad zijn dat je niet lichter wordt, maar wel strakker. Direct daarbij de kanttekening dat spieren opbouwen en vet verliezen bijna mutually exclusive zijn als je ze tegelijkertijd zou willen nastreven, omdat je simpelweg voor de eerste meer moet eten dan je nodig hebt en voor de tweede het omgekeerde. NB over het gebruiken van vetpercentage als maatstaf: het grote probleem daarmee is dat het uitermate moeilijk is dat zelf goed te meten.
2) Je lichaam houdt water vast of scheidt het uit, afhankelijk van wat je eet of onderneemt. Het kan dus zijn dat je in een nacht ineens 3 kilo zwaarder bent geworden, terwijl dit bijvoorbeeld vooral te wijten is aan een nogal zoute maaltijd met veel koolhydraten de avond ervoor. Met name bij dames speelt deze factor een rol. Dit gewicht kan je binnen een dag kwijt zijn, daarom is de weegschaal een misleidende maatstaf.
Dit plijt er alleen maar voor dat je jezelf niet dagelijks moet wegen, maar bijvoorbeeld elke 2 of 3 weken. Dan zouden deze fluctuaties moeten worden opgevangen.

3) Je gewicht is geen accurate afspiegeling van hoe je eruit ziet. Kledingmaten ook niet, zie ook punt 1. Mensen kunnen precies hetzelfde wegen of dezelfde maat dragen en de een ziet er veel strakker en gespierder uit dan een ander.

Dat is waar, maar bij dit argument worden bijvoorbeeld uitermate fitte fitnessmodellen vergeleken met supersterren die er heel normaal uitzien, maar niet ubergespierd zijn. Zie hieronder een plaatje dat ik vond dat werd gebruikt om dit argument kracht bij te zetten, beide dames dragen kennelijk dezelfde kledingmaat. Voor een heleboel mensen zal gelden dat als ze willen afvallen er ook nog wel kilo's af kunnen. Dan is je gewicht dus wel een maatstaf van je voortgang, zie ook punt 1.


4) Je gewicht is geen accurate afspiegeling van hoe gezondheid. Zelfs iemand met een normaal gewicht kan een ongezond hoog vetpercentage hebben, ooit gehoord van de term 'skinny fat'? Dit kan ook risico's met zich meebrengen.

Ook waar, maar ook dit geldt denk ik niet voor de gemiddelde persoon. Hier gaat het weer over slechts 1 een speciaal type persoon, de skinny fat. Again, zie ook punt 1 en 3.

5) Je ego speelt een veel te grote rol in deze manier van je voortgang meten. Zo veel mensen laten hun dag en gevoel bepalen door het cijfer op de weegschaal. Het is niet ok om een simpel cijfer zo een invloed te laten hebben op je leven.

Dat geldt net zo goed voor een andere manier van je voortgang meten en je lichaamsomvang bepalen. Je kan overal obsessief over worden.

6) Geen enkele manier van je lichaam meten (wegen, maten, kledingmaat) zou je eigenwaarde mogen bepalen

Cheesy maar waar.

Kortom: voor een heleboel mensen zal gelden dat het wel degelijk zin heeft jezelf te wegen. Ik ben het wel eens met het argument dat je je gewicht niet als enige maatstaf moet gebruiken. Meet je lichaamsomvang (heupen, taille, armen en benen), bezie of je kleding juist strakker of losser aanvoelt én maak foto's.


maandag, juli 15, 2013

Runderspiezen met gegrilde groentes en naanbrood

Een van mijn grootste inspiratiebronnen voor lekkere recepten is ah.nl. Ten eerste bevat die 'database' oneindig veel leuke, moeilijke en makkelijke recepten en dat worden er elke maand meer. Ten tweede zoek ik graag recepten met goede foto's daarbij, iets wat smulweb of webchef bijvoorbeeld nog wel eens mist. Ook is de zoekmachine echt goed, van keuken tot thema - bijvoorbeeld 'kerst' of 'kinderkoken' -, tot gang, budget of slank, je kan met allerlei (of moet ik zeggen allerhande) zoektermen precies vinden wat je zoekt. Tot slot bevat ah.nl de mogelijkheid je favoriete recepten op te slaan, zelf recepten in te voeren en zo een eigen kookschrift te creeren. Die van mij is nog beperkt, maar mijn moeder (een niet onverdienstelijke amateurkok) bijvoorbeeld heeft een heel archief aangelegd. Daar put ik dan ook regelmatig uit. Zo kook ik aanstaande vrijdag een dinertje, waarvan het hoofd- en nagerecht uit mijn moeders kookschrift afkomstig zijn. Al heeft zij het hoofdgerecht geloof ik weer van mijn schoonzus, die het ooit met groot succes invoerde. O en een superhandige app met de geniale naam Appie maken het af. Ik ben fan. Maar dat had je al door denk ik.

Anyway, ik maakte vandaag iets van ah.nl dat zo lekker was dat ik het direct wil delen: spicy runderspiezen met een salade van gegrilde groentes en naanbrood.




Ingredienten (ik maakte hem iets anders dan op ah.nl, omdat ik sommige dingen niet had of omdat het me lekkerder leek) - voor 4 personen
1 aubergine, in de lengte in plakken
2 courgettes, in de lengte in plakken
2 el olijfolie
1 tl venkelzaad
1 tl paprikapoeder
1 tl currypoeder
1 rode peper
500 g biefstuk in blokjes (wij zijn vleeseters vandaar, ah gebruikt 300 g)
1 el vlierbloesemazijn (ik kreeg deze onlangs, ik kan me voorstellen dat niet iedereen die heeft, gebruik dan balsamico)
1 handvol munt, in reepjes gesneden
100 g griekse yoghurt
50 g houmous
2 pakjes naanbrood garlic & coriander (ik gebruikte daarvan niet alles, wat minder brood om het vlees te compenseren)

Bereiding
Gril de aubergine en courgette in de grillpan. Keer regelmatig. Leg op een bord en laat afkoelen. Verhit ondertussen die olie in een steelpan op laag vuur. Voeg het venkelzaad, het paprikapoeder, de rode peper en het curry­poeder toe en verwarm zachtjes 2 min. Voeg van het vuur af 1 tl zout toe. Meng deze marinade door het vlees. Laat minimaal 15 min.marineren. Rijg de biefstuk aan de pennen. Bak het naanbrood volgens de aanwijzingen op de verpakking. Meng de griekse yoghurt met de munt. Gril de spiesen 5 minuten in de grillpan. Keer regelmatig. Besprenkel de courgette en aubergine met de azijn. Serveer de spiesen met de salade, een flinke lepel griekse yoghurt, een lepel houmous en het naanbrood.

donderdag, juli 11, 2013

Voortschrijdend inzicht (2)


Wist je dat het helemaal niet nodig is om cardio-sporten te doen om af te vallen of fit te worden? Sterker nog, je krachttraining is – als je het goed doet – zelfs effectiever. Ok, je verbrandt meer calorieen tijdens een uur op de loopband dan in een uur in het squat rack (hoewel dit er maar van afhangt hoe snel je squat denk ik ;)). Maar je "verbranding" in rust (de Thermic Effect of Food) is na krachttraining veel hoger en langduriger dan na cardio. Bovendien, je bouwt met krachttraining spieren op, die op hun beurt weer calorien ‘vreten’.  Niet overtuigd? Google maar eens: “weight lifting versus cardio”.

Dat voor zover de theorie. Een jaar geleden was ik hierdoor zo overtuigd geraakt dat ik uit volle overtuiging aan de gewichten begon te sjorren. Ik sport normaal gesproken minimaal 2, maar meestal 3 en soms 4 keer per week. Dat werd dus alleen maar krachttraining. De weken verstreken en ik merkte dat ik met steeds minder zin naar de sportschool ging. Het hielp denk ik ook niet mee dat ik weinig effect merkte (maar dat lag aan andere dingen). Ik heb een aantal keer mijn training volledig op de automatische piloot afgedraaid en ben zelfs een keer rechtsomkeert gegaan toen ik de gym binnenliep.

Dat kon toch zeker niet de bedoeling zijn. Ik heb een half jaar geleden zelfs even getwijfeld of ik met het schema zou stoppen. Maar ik wist wel dat als ik op dat moment zou stoppen, het zeer onwaarschijnlijk zou zijn dat ik weer zou beginnen. En dat was zonde. Dus besloot ik minder krachttraining te doen en toch weer wat van die cardio lesjes te gaan doen. Perfect! Dat is precies de afwisseling die ik nodig heb om geboeid te blijven. Bovendien maakt het me iets flexibeler, omdat ik minder ‘vast’ zit aan die rustdag. Die dag probeer ik namelijk wel trouw te handhaven, maar ik kan dan natuurlijk prima een uurtje spinnen, steppen of attacken. De moraal? Hoe effectief een bepaalde methode op papier ook is, het meest effectief is toch een methode die voor jou werkt. Jij moet het namelijk op de lange termijn kunnen volhouden. Uiteindelijk doe je dit omdat je het leuk vindt – als het goed is – en het moet dus ook wel leuk blijven. Als dat betekent dat je iets afwijkt van de theorie, dan zij dat maar zo. Toch?

maandag, juli 08, 2013

Zwolse jongens


Ik was ziek vorige week. En heb dus veel televisie gekeken. Onder andere de afleveringen van Heel Holland Bakt die ik nog niet had gezien. Wat een heerlijk, gezellig programma is dat (en Martine Bijl is stiekem heel grappig). Een aflevering ging over koekjes, dus ik heb heel wat van mijn lievelingsbaksels voorbij zien komen. En jurylid meesterpatissier Robèrt van Beckhoven zei het: het lijkt heel makkelijk, maar koekjes bakken is echt moeilijk. Hoe dan ook, inspirerend was het. Dus ik heb dit weekend dan ook Koekje er weer bij gepakt en ben de keuken in gedoken. Het resultaat: een heleboel (serieus een heleboel) Zwolse jongens
Zwolse jongens

Een erg lekker koekje, zacht krokant met een licht smaakje van citroen en een soort ‘topping’ van amandelschaafsel en suiker.

Ingrediënten (genoeg voor wel 40-50 koekjes)
200 gram zachte boter
125 gram witte basterdsuiker
geraspte schil van ½ suiker
3 gram zout
1 eierdooier
250 gram gezeefde zeeuwse bloem
½ eiwit, losgeklopt

Voor het victoriabeslag:
100 gram kristalsuiker
100 gram amandelschaafsel
½ eiwit, losgeklopt

Bereiding
Meng de boter met de basterdsuiker, geraspte citroenschil, het zout en de eierdooier. Kneed de zeeuwse bloem erdoor. Laat het deeg afgedekt 1 uur rusten in de koelkast. Rol het deeg uit op een met bloem bestoven werkblad tot een vierkante lap van 3 mm dik. Hoe vierkanter de lap, hoe makkelijk het is de koekjes zo meteen in de goede vorm te snijden. Snijd de lap indien nodig tot  een vierkant en herhaal deze stappen (verdeel dan de eerste keer niet alle beslag over het deeg). Bestrijk het deeg met het ½ eiwit. Verdeel het victoriabeslag erover. Snijd het deeg in stroken van 7 cm lang en 2 ½ cm breed. Bak de koekjes ongeveer 15 minuten in een voorverwarmde oven tot ze goudgeel zijn.
 


Victoriabeslag: meng voor het victoriabeslag de kristalsuiker, het amandelschaafsel en het ½ eiwit tot een strooibaar mengsel.








vrijdag, juli 05, 2013

Voortschrijdend inzicht


In mijn tweede bericht schreef ik er al over, voortschrijdend inzicht. Ik ben nu ruim een jaar bezig met krachttraining en in dat jaar heb ik veel geleerd. En op basis daarvan mijn gedrag (sporten én eten) aangepast.

Het belangrijkste inzicht kwam toen ik ongeveer een half jaar bezig was met NROL4W. Het boek beschrijft dat je in combinatie met het programma genoeg moet eten om je lichaam te voeden. Pas dan zul je ook echt afvallen. Eerder had ik nooit echt een dieet gevolgd, maar wel ‘op mijn eten gelet’. Daarmee was het een aantal jaren eerder ook gelukt om flink wat kilo's af te vallen. Ik snapte dus niet waarom dat op een gegeven moment niet meer lukte en dacht dat ik met krachttraining de sleutel had gevonden. Dus ik volgde de voedingsvoorschriften uit het boek vrij letterlijk. Ik hield op mijnvoedingscentrum.nl bij wat ik at (de zogenaamde eetmeter) en dat was zo ongeveer als het boek het voorschreef. Ik at ongeveer drie maaltijden per dag, twee tussendoortjes en alles zo gezond mogelijk. Ik lette er onder andere op dat ik genoeg proteïne at en kwam daarmee op 2000-2100 calorieen per dag. Ik werd absoluut sterker, maar naarmate de maanden vorderden merkte ik dat ik niet alleen iets zwaarder werd, maar ook dat mijn kleren wat strakker gingen zitten. Een tijd lang hield ik voor ogen dat ik niet teveel waarde moest hechten aan het nummer op de weegschaal, een in de fitnesswereld zeer bekend mantra. Maar op een gegeven moment zat het me niet lekker meer.

Om heel eerlijk te zijn weet ik niet precies meer wat mij eind vorig jaar de ogen deed openen. En achteraf klinkt het zo simpel. De reden dat ik zwaarder werd is dat ik meer at dan ik verbruikte. Waarom ik dat niet door had? NROL4W legt veel nadruk op genoeg eten. Lou Schuler, schrijver van het boek,  schrijft een aantal jaren na het uitkomen van het boek ook op een forum dat hij met de kennis van nu het voedingsdeel anders had geschreven. Hij zag zoveel vrouwen om hem heen die zich helemaal suf dieten dat hij in dit boek propagandeerde dat je in combinatie met krachttraining juist voldoende moet eten, niet wetende dat dat ook andere effecten zou kunnen hebben. Verder was ik denk ik ook niet eerlijk over hoeveel ik verbruikte en hoeveel ik at en dronk.  En als je maar een beetje minder eet dan je nodig hebt, maken kleine slordigheden veel uit. Geinteresseerd? Bekijk eens deze link: http://www.bodyrecomposition.com/fat-loss/not-losing-fat-at-20-deficit-what-should-i-do-qa.html.  Absoluut een eyeopener vond ik het. Al met al helemaal niet vreemd dat ik niet lichter of slanker werd.


Ongeveer een half jaar geleden begon ik met echt eerlijk bijhouden wat ik eet en proberen minder te eten dan ik verbruik. En dat werkte direct. Ik viel in een paar maanden tijd 6 kilo af en verloor centimeters. Het is erg moeilijk af te vallen en sterker te worden tegelijkertijd, maar ik heb het gevoel dat ik relatief weinig kracht heb verloren. Inmiddels gaat het niet meer zo hard, maar beetje bij beetje val ik nog steeds af.